|
18mei |
|
Lucas 24:50-53 Afscheid nemen kan moeilijk zijn. Helemaal als je iemand lange tijd niet zult zien. Of in dit leven nooit meer zult zien. Jezus en de discipelen nemen afscheid van elkaar. Toch is er grote vreugde. Jezus keert terug als overwinnaar naar de Vader in de hemel, waar Hij leeft en regeert tot in eeuwigheid! Maar is Hij de discipelen op aarde nu vergeten? Nee, juist niet! Want Hij gaat naar de hemel terwijl Hij hen zegent. Vanuit de hemel blijven zijn zegenende handen voor hen zorgen totdat Hij terugkomt. De discipelen weten dat het afscheid niet definitief is. Al is Jezus nu in de hemel, Hij zorgt voor hen. Daarom is er zelfs grote vreugde bij hen en loven ze God voortdurend in de tempel. Ook wij mogen weten dat Jezus, onze Redder, heeft overwonnen en dat Hij ook voor ons zal zorgen!
Door:De redactie op vrijdag 18 mei 2012 om 01:59
|
|
|
17mei |
|
Lucas 9:23–27 ‘Jezelf verloochenen’ en ‘je kruis op je nemen’ zijn uitdrukkingen die nogal eens worden misverstaan. Zelfverloochening is niet ‘jezelf ontkennen’; je kruis op je nemen gaat niet over bijvoorbeeld ‘het verdragen van de tegenslagen van het leven’. Maar wat is het dan wel? Het heeft alles te maken met je houding ten opzichte van Jezus. Jezelf verloochenen is dat jij je voor Hem níet schaamt als Hij als gekruisigde eigenlijk ontoonbaar is. En je kruis op je nemen is dat je niet wegkruipt voor die verwerping en afwijzing als ze je niet moeten omdat je Jezus volgt. Wie achter Jezus wil komen moet dus de bereidheid hebben om anders te doen dan zijn of haar gevoel zegt. Dat valt niet mee, maar wie het waagt ontdekt het leven – je bent dicht bij Jezus en verlangt ernaar te zien hoe blij Hij is wanneer wij Hem trouw zijn!
Door:De redactie op donderdag 17 mei 2012 om 01:59
|
|
|
16mei |
|
Lucas 9:18–22 Soms snakken mensen die beroemd willen worden naar hun ‘ontdekking’. En áls ze dan beroemd zijn vinden ze het weer heerlijk om eens even ‘incognito’ te zijn, even niemand die je herkent... Bij Jezus is dat anders. Streng verbiedt Hij in het gedeelte dat we vandaag lezen zijn discipelen om de menigte bekend te maken dat Hij niet zomaar een grootheid is, maar de beloofde knecht van God. Want eerst moet Hij lijden, sterven en opstaan. Om Gods plan te kunnen volvoeren wil Hij niet ontdekt worden. Maar als Hij dan Gods wil volkomen heeft gedaan, heeft Hij er niet langer behoefte aan incognito te blijven. Integendeel, zijn kerk mag overal en altijd vertellen en voorleven wie Hij is. Want Hij was zo trouw aan zijn Vader opdat zij weten dat zij voor Hem geen onbekenden zijn...
Door:De redactie op woensdag 16 mei 2012 om 01:59
|
|
|
15mei |
|
Héél ons leven gaat God ter hart Is dit wonder van de broodvermenigvuldiging niet overbodig? De discipelen hadden immers een heel praktische oplossing – stuur de mensen weg, dan kunnen ze zorgen voor overnachting en eten. Niets mis mee, na een dag onderwijs over het koninkrijk weer even met beide benen op de grond. Toch? Toch niet. Jezus grijpt de gelegenheid aan om te laten zien dat het koninkrijk met héél ons leven te maken heeft: Gods regering betreft niet alleen de ziel, maar ook het lichaam. Wij hoeven ons leven niet op te delen in terreinen waar je God wél bij kunt betrekken en waar Hij zich níet mee zou bemoeien. God heeft hart voor onze binnen- én onze buitenkant. Wij lopen altijd gevaar in uitersten te vervallen: óf brood voor het hart óf brood voor de maag. Dat is heilloos. Je voorkomt het door intensief naar Jezus te blijven luisteren!
Door:De redactie op dinsdag 15 mei 2012 om 01:59
|
|
|
14mei |
|
Lucas 9:7–9 Veel christenen worden door hun regering vervolgd. Dat was in het Romeinse rijk zo, onder de communistische dictatuur achter het IJzeren Gordijn, en vandaag de dag ondervinden de christenen in bijvoorbeeld Noord-Korea het ook. Daarmee delen ze in het lijden van Jezus. Wanneer Herodes hoort dat veel mensen onder de indruk zijn van Jezus wordt hij ongerust. Daarom wil hij Hem ontmoeten. Maar aangezien hij Johannes de Doper heeft laten onthoofden voorspelt zo’n ontmoeting weinig goeds. Jezus loopt gevaar. Wat is dat toch, dat wantrouwen tegen Jezus en zijn volgelingen? Het heeft ermee te maken dat vele machthebbers zich bedreigd voelen. Christenen laten in navolging van hun Heer zien dat regeren dienen is en dat is nu juist wat dictators niet willen. Het zijn net mensen... Het is niet voor niets dat de apostel Paulus oproept om voor de overheden te bidden!
Door:De redactie op maandag 14 mei 2012 om 01:59
|
|
|
13mei |
|
Lucas 9:1–6 ‘Opzij, opzij, opzij, maak plaats, maak plaats, maak plaats, wij hebben ongelofelijke haast’, is een liedje van Herman van Veen. Daarin typeert hij de snelheid van ons leven én hoe we geen aandacht hebben voor de ander. Snelheid typeert ook Jezus’ opdracht aan zijn discipelen: zij mogen geen enkele voorziening treffen wanneer zij namens Hem het evangelie brengen. Ze moeten zich door niets of niemand laten ophouden, ze hebben ongelofelijke haast. Maar, anders dan in bovenstaand liedje, gaat het bij Jezus niet ten koste van zijn aandacht voor de mensen. Integendeel, zijn haast is een gevólg van die aandacht: Hij wil zo snel mogelijk zo veel mogelijk mensen bereiken met de boodschap dat God regeert en dat het goed is je door Hem te láten regeren. Het gaat Hem aan het hart als mensen denken dat God niet om hen geeft. Ook vandaag vindt Hij dat erg...
Door:De redactie op zondag 13 mei 2012 om 01:59
|
|
|
12mei |
|
Lucas 8:49–56 ‘Zolang er leven is, is er hoop.’ Dat vinden ze ook in Jezus’ dagen. Als Jaïrus’ dochtertje gestorven is heeft het dus geen zin nog langer tijd van Jezus te vragen. Maar Jezus toont dat de dood Hém niet te sterk is, Hij roept het meisje tot leven. Wat is nu de zin van dit wonder? Want Jezus heeft maar enkele keren iemand naar het aardse leven teruggeroepen en ook als je in Jezus gelooft – de dood is onherroepelijk. Jezus’ wonderdaad brengt alleen maar uitstel. Maar is ook een teken. De zin van een wonder als dit is in te vullen met een ánder gezegde: ‘Hoop doet leven.’ Jezus bewijst door deze gebeurtenis dat een centraal gegeven van het christelijk geloof, de opstanding, geen fantasie is. Voor wie gelooft in Hem is de dood het begin van een volgend stadium op de weg naar de nieuwe aarde. Daar is de dood definitief overwonnen!
Door:De redactie op zaterdag 12 mei 2012 om 01:59
|
|
|
11mei |
|
Lucas 8:40–48 Soms vertellen mensen op televisie heel persoonlijke dingen, dingen waarvan je tot voor kort nog dacht: dat vertél je toch niet! Dikwijls is het een vraag om bevestiging. Vandaag lezen we over een vrouw die twaalf jaar lang doorlopend menstrueerde. Daardoor was ze onrein – ze mocht niet in de tempel komen – en maakte ze in contacten de ander ook onrein. Ze heeft nog één medicijn: Jézus aanraken. Daarmee verontreinigt ze echter Hem én de mensen tussen wie ze zich beweegt. Daarom doet ze het stiekem. Maar – Jezus haalt haar naar voren. En terwijl iedereen kijkt en luistert móet ze wel vertellen van haar ellende én haar redding. Waarom doet Jezus dat? Dat blijkt uit wat Hij zegt: ‘Ga in vrede.’ Voel je niet schuldig, het is goed. Zo wil Jezus ieder die in Hem gelooft bevestigen – je bent mijn zus, mijn broer, ook jij bent een kostbaar kind van God.
Door:De redactie op vrijdag 11 mei 2012 om 01:59
|
|
|
|
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>
Pagina 1 van 172
|